آرتريت
برخي از گوسالههاي مبتلا به پنوموني ناشي از مايكوپلاسما بوويس 2 تا 4 هفته بعد دچار آرتريت شديد خواهند شد. سويههاي متفاوت مايكوپلاسما بوويس داراي احتمال متفاوت در ايجاد مشكلات مفاصل هستند به طوري كه شيوع برخي از آنها با ابتلاي بسياري از گوسالهها به لنگش همراه خواهد بود در حالي كه سويههاي ديگر ممكن است ديگر چنين علائمي نداشته باشند. گوسالههاي مبتلا داراي مفاصل متورمي هستند كه بسيار دردناك ميباشد لذا باعث ميشود كه آنها از راه رفتن به طرف آخور غذا و آب امتناع كنند. زماني كه عفونت به مفاصل گوسالهها ميرسد احتمالاً تخريب شديد ريهها رخ داده است. در موارد نادر، گوسالهها مبتلا به درگيري مفاصل هستند بدون اينكه هيچ نوع علائم ريوي نشان دهند. مفاصل كارپ و استايفل مهمترين مفاصلي هستند كه معمولاً درگير هستند، اما هر نوع مفصلي ميتواند درگير شود. گوسالهها ممكن است در يك يا چند مفصل دچار لنگش شوند.
تورم مفصل ابتدا از التهاب كپسول و بافتهاي اطراف آن آغاز ميشود. اگرچه سطوح استخواني پوشيده شده از غضروف در مفصل، بهبودشان بسيار ضعيف است، اما درگيري آنها حداقل است. پيشآگهي گوسالههاي درگير بسيار اهميّت دارد و حتي در برخي موارد مفاصلي كه شديداً درگير ميشوند، اغلب بهبود مييابند.
.
ساير علائم كلينيكي
درصد اندكي از گوسالههاي گوشتي مبتلا به پنوموني مايكوپلاسمايي دچار عفونتهاي گوش يا اوتيت ميشوند. اين گوسالهها داراي گوشهاي افتاده هستند كه چرك از يك گوش يا دو گوش آنها خارج ميشود. در موارد نادر، مانكوپلاسما به گوش داخلي حمله ميكند و باعث چرخش سروگردن، چرخش يا افتادن سر به يك سمت، و يا عدم توانايي در برخاستن از طرفي كه به زمين افتاده است ميشوند. (Smith,2002,p951). مايكوپلاسما همچنين ميتواند باعث سقط، ناباروري، التهاب پستان، و التهاب چشمها درگوسالهگوشتيگردد اما اين موارد نادر است.
