فشارنبض

[Hossein]

دوستان دراین زمینه اگر مطلبی داشتندلطفا قرار بدهند

با هر ضربان قلب یک ریزش جدید خون ، شریانها را پر می کند. اگر به خاطر قابلیت اتساع سیستم شریانی نبود، جریان خون در بافتها فقط در جریان سیستول (انقباض بطن) قلبی انجام می شد و هیچگونه جریان خونی در جریان دیاستول وجود نداشت. مجموعا قابلیت اتساع شریانها و مقاومت آنها در برابر جریان خون ، نبضهای فشاری را در هنگامی که خون به مویرگها می رسد تقریبا به صفر می رساند. بنابراین جریان خون بافتی به جای اینکه به صورت نبضهایی انجام شود معمولا مداوم است..


در شخص جوان بالغ ، فشار در قله هر نبض یعنی فشار سیستولی حدود 120 میلیمتر جیوه و در پایین ترین نقطه آن یعنی فشار دیاستولی حدود 80 میلیمتر جیوه است. اختلاف بین این دو فشار که حدود 40 میلیمتر جیوه است فشار نبض نامیده می شود.
تاثیر عوامل اصلی بر فشار نبض
برون ده حجم ضربه ای قلب
قابلیت اتساع کل درخت شریانی
یک عامل سوم کم اهمیت تر ماهیت تخلیه خون از قلب در جریان سیستول است.



بطور کلی هرچه برون ده حجم ضربه ای بیشتر باشد مقدار خونی که باید با هر ضربان قلب در درخت شریانی جریان داده شود بیشتر است و بنابراین بالا رفتن فشار در جریان سیستول و سقوط فشار در جریان دیاستول نیز بیشتر است و در نتیجه منجر به یک فشار نبض بزرگتر می شود. از طرف دیگر هرچه کمپایانس (پذیرش) سیستم شریانی کمتر باشد بالا رفتن فشار به ازای یک حجم ضربه ای معین خون که به داخل شریانها تلمبه زده می شود بیشتر خواهد بود.

فشار نبض در سنین پیری گاهی تا دو برابر مقدار طبیعی بالا می رود. زیرا سرخ رگها به علت تصلب شرایین یا آرترواسکلروز سخت شده و لذا کمپلیانس خود را از دست می دهند.

در این حال عملا فشار نبض تقزیبا بوسیله نسبت برون ده حجم ضربه ای به کومپلیانس درخت شریانی تعیین می شود. هر حالتی در دستگاه گردش خون که بر روی هر یک از این دو عامل تاثیر داشته باشد بر روی فشار نبض نیز موثر خواهد بود.

اشکال غیرطبیعی نبض فشاری
بعضی از اختلالات گردش خون علاوه بر تغییر دادن فشار نبض موجب پیدایش اشکال غیرطبیعی در موج نبض فشاری می گردند. در میان این اختلالات ، باز بودن مجرای شریانی و نارسائی دریچه آئورت نمونه های بویژه بارزی را تشکیل می دهند. در تنگی دریچه آئورت ، فشار نبض به علت جریان خون کاهش یافته خروجی از طریق دریچه تنگ شده آئورت ، به مقدار زیادی کاهش می یابد.


.

در باز بودن مجرای شریانی ، نصف یا بیشتر خونی که توسط بطن چپ به داخل آئورت تلمبه می شود بلافاصله از طریق مجرای شریانی کاملا باز به داخل شریان ریوی جریان می یابد و به این ترتیب موجب می شود که فشار دیاستولی قبل از ضربان بعدی قلب به مقدار بسیار پایینی سقوط کند.

در نارسایی دریچه آئورت ، دریچه آئورت وجود ندارد. بنابراین بعد از هر ضربان قلب ، خونی که به داخل آئورت تلمبه شده بلافاصله مجددا به داخل بطن چپ جریان می یابد. در نتیجه ، فشار آئورت می تواند در بین ضربانهای قلب در تمامی مسیر تا صفر سقوط کند. همچنین ، هیچگونه دندانه ای در منحنی نبض وجود ندارد زیرا هیچگونه دریچه آئورتی که بسته شود وجود ندارد.

انتقال نبضهای فشاری به شریانهای محیطی
هنگامی که قلب در جریان سیستول خون را به داخل آئورت تخلیه می کند در ابتدا فقط بخش ابتدائی آئورت متسع می شود، زیرا اینرسی خون از حرکت ناگهانی آن در سراسر مسیر تا محیط جلوگیری می کند. اما باید دانست که بالا رفتن فشار در آئورت مرکزی به سرعت بر این اینرسی غلبه می کند و موج اتساع به مسافت بیشتر و بیشتری در طول آئورت انتشار می یابد.

این موضوع موسوم به انتقال نبض فشاری در شریانهاست.

سرعت انتقال نبض فشاری در آئورت طبیعی 3 تا 5 متر در ثانیه ، در شاخه های شریانی بزرگ 7 تا 10 متر در ثانیه و در شریانهای کوچک 15 تا 35 متر در ثانیه است. بطور کلی هرچه کومپلیانس (پذیرش) هر قطعه رگی باشد سرعت انتقال موج نبض آهسته تر است و این موضوع انتقال آهسته در آئورت و انتقال بسیار سریع تر در شریانهای انتهایی با کومپلیانس بسیار کمتر را توجیه می کند. باید در نظر داشت که در آئورت ، سرعت انتقال نبض فشاری 15 برابر سرعت جریان خون یا بیشتر است زیرا نبض فشاری صرفا یک موج فشاری متحرک است که با حرکت رو به جلوی اندک حجم خون همراه است.

تضعیف نبضهای فشاری
شدت نبض در شریانهای کوچک ، آرتریولها و بویژه مویرگها بطور پیشرونده کمتر می شود.


در واقع فقط هنگامی که نبض های آئورت فوق العاده بزرگ هستند یا هنگامی که آرتریونها شدیدا گشاد شده اند. نبض ها می توانند در مویرگها مشاهده گردند. این تضعیف پیشرونده نبضها در محیط موسوم به تضعیف نبض های فشاری است. علت این تضعیف دوگانه است:

مقاومت در برابر حرکت خون در رگها
خاصیت ارتجاعی رگها

مقاومت باعث تضعیف نبض می شود، زیرا مقدار کمی خون باید در جبهه موج نبض به طرف رو به جلو حرکت کند تا قطعه بعدی رگ را گشاد کند و هرچه مقاومت بیشتر باشد انجام این کار مشکل تر است. کمپلیانس نبض ها را تضعیف می کند زیرا هرچه رگ کمپلیانس بیشتری داشته باشد مقدار جریان خون در جبهه موج باید بیشتر باشد تا موجب بالا رفتن فشار شود. بنابراین در واقع درجه تضعیف تقریبا نسبت مستقیم با حاصل ضرب مقاومت در کمپلیانس دارد.

[Hossein]

در شخص جوان بالغ ، فشار در قله هر نبض یعنی فشار سیستولی حدود 120 میلیمتر جیوه و در پایین ترین نقطه آن یعنی فشار دیاستولی حدود 80 میلیمتر جیوه است. اختلاف بین این دو فشار که حدود 40 میلیمتر جیوه است فشار نبض نامیده می شود.

تحقیقات اخیر نشان داده است که استفاده از معیار فشار نبض فاکتور مناسبتری برای پیش گوئی پیش آگهی سلامت قلب نسبت به
روش معمول سیستولیک و دیاستولیک است.ولی پیچیدگیهائی نیز دارد.برای اینکه به عنوان مثال هر کسی که فشار نبض 40 داشته باشد الزاما به معنای سالم بودن وی نیست.مثلا سیستولیک 16 و دیاستولیک 12... به همین دلیل استفاده از معیار نباید به عنوان فاکتوری برای درمان استفاده شود. و همانطوریکه گفته شد بیشتر برای پیش آگهی سلامت قلب استفاده می شود.به عنوان مثال فشار نبض واقعا بالا می تواند پیش گوئی کند که احتمال آسیب عروق قبلی در زمانهای زودتری رخ خواهد داد و از اون مهمتر احتمال
آسیب و از کار افتادن بطن چپ زودتر به وقوع خواهد پیوست

مقادیر واقعا پائین فشار نبض می تواند حاکی از نارسائی قلبی و شوک باشد و یا اینکه تنگی جدی آئورت رخ داده باشد.

مقادیر بالا می تواند بطور طبیعی در سنین کهولت و یا در ورزشهای سنگین رخ دهد.در حالت بیمار گونه آن احتمال سکته قلبی وجود دارد.

[Shayan]

به گزراش خبرگزاری ایرنا,محققان هلندي اعلام كردند افرادي كه به فشار بالاي نبض دچار هستند احتمالا در خطر بيشتري براي ابتلا به بيماري چشمي آب سياه قرار دارند. فشار بالاي نبض به معناي تفاوت بين حداكثر و حداقل فشار خون در يك نبض است. به گزارش خبرگزاري رويترز، دكتر "كارولين هولسمان" از مركز پزشكي دانشگاهي روتردام گفت فشار بالاي نبض با سخت شدگي شريانها مرتبط است و اين امر نيز به احتمال زياد نشانگر سخت شدگي رگهاي چشم است كه منجر به نابينايي مي شود.
محققان در ابتداي اين تحقيق در چارچوب مطالعه روتردام طي سالهاي ‪۱۹۹۰‬ تا ‪ ۵۳۱۷ ،۱۹۹۳‬تن را بررسي كردند. در پيگيري بعدي كه در دسامبر ‪۱۹۹۹‬ انجام گرفت، ‪ ۲۱۵‬تن دچار گلوكوماي قطعي يا احتمالي بودند.
اين محققان با انتشار نتايج تحقيق خود در مجله "آرشيو چشم پزشكي" اعلام كردند احتمال ابتلاي بيماران مبتلا به فشار بالاي نبض به آب سياه به ويژه نوعي كه به آن نابينايي زاويه باز مي گويند، ‪ ۳۲‬درصد بيشتر از آناني بود كه فشار نبض پايين داشتند.
هولسمان و همكارانش نتيجه گرفتند عوامل تعيين كننده فشار خون را مي توان عوامل احتمالي خطر براي ابتلا به نابينايي زاويه باز تلقي كرد.